POR FIN SANTIAGO

ORIXE DA CIDADE:
Con anterioridade ó século IX, a cidade de Santiago non existe como tal. Porén, as escavacións arqueolóxicas demostraron que no lugar que hoxe ocupa a cidade histórica, asentábase na Antigüidade unha vía romana que puido alcanzar unha certa importancia e que persistiu ata o século VII, pasando polo reinado dos suevos. Xunto ó recinto amurallado da "civitas" romana eirxiuse, no século I, o mausoleo pagán que máis adiante daría orixe á catedral. Non hai dúbida de que nese mesmo mausoleo recibiron sepultura, nese mesmo século, tras mártires cristiáns, nin do prolongado culto arredor do sepulcro, tal como testemuña o cemiterio cristián circundante que se utilizou ata o século VII.
Nos primeiros anos do século IX sobre o ano 813 o bispo de Iria Flavia, Teodomiro, por indicación dun eremita chamado Pelagio, examina o mausoleo que recoñece como o do Apóstolo Santiago, baseándose na tradición oral segundo a cal Santiago predicara no Finisterrae hispano. Os discípulos Atanasio e Teodoro trouxeron o corpo do apóstolo, para isto desembarcaron en Iria Flavia e traladárono ata o monte Libredón onde o enterraron nunha arca de pedra, segundo conta a lenda.
O rei asturiano Alfonso II peregrinou desde Oviedo con toda a súa corte recoñecendo o sepulcro como o do Apóstolo que nese mesmo momento foi nomeado Patrón do reino e convertero o lugar no centro dun culto capaz de aglutinar a cristiandade de Occidente. A fundación da cidade dátase no ano 830, tamén se constrúe a primeira igraxa de Santiago, un sinxelo templo que acollia no seu interior un mausoleo da época romana.
Tal foi a orixe desta cidae hoxe convertida nun dos tres principais centros espirituais da cristiandade, e que hoxe acolle a milleiros de peregríns durante todo o ano.